tHERE'S NO BUISNESS LIKE SWING BUISNESS

Swing to forma jazzu, która rozwinęła się w USA w latach 30. i 40. XX wieku. Taneczna muzyka, którą tworzyli tacy liderzy jak: Count Basie, Cab Calloway, Duke Ellington, Benny Goodman , Harry James, Glenn Miller, była dominującą formą amerykańskiej muzyki popularnej w latach 1935–1946, nazywanych  złotą erą swingu.

Pionierami tej muzyki byli w latach dwudziestych  Louis Armstrong i Earl Hines . Typowa piosenka grana w stylu swing miała mocną sekcję rytmiczną i wspierające ją sekcje saksofonów, trąbek i puzonów. Największym wydarzeniem Złotej Ery Swingu i pewnego rodzaju nobilitacją tej muzyki był koncert Benny Goodman’a w Carnegie Hall w 1938 r., po którym odbył się słynny jam session z muzykami z big bandów Counta Basiego i Duke’a Ellingtona.

sng sing sing

Pod koniec lat 50. i 60. z orkiestrami Counta Basiego i Duke’a Ellingtona zaczęli występować Frank Sinatra, Sammy Davis Jr., Tony Bennett, Nat King Cole, przyczyniając się do wzrostu popularności tego rodzaju muzyki. 

W latach 90. XX wieku muzykę swingową ożywiły zespoły Briana Setzera, Big Bad Voodoo, Lavay Smith.

sun valley jump

Moonlight Serenade

Odtwórz wideo

Muzyka swingowa jest silnie związana z tańcem jitterbug, który stał się narodowym szaleństwem towarzyszącym erze swingu. “Swing dancing” powstał pod koniec lat 20. XX wieku jako „ Lindy Hop ”, a później obejmował różne pokrewne style taneczne. Subkultura jitterbuggersów skupiała się wokół sal balowych Nowego Jorku (Roseland, Savoy), gdzie grano muzykę na żywo. Parkiet taneczny pełen jitterbuggerów miał kinowy urok, niektórzy z najlepszych założyli profesjonalne zespoły taneczne (np.  “Whitey’s Lindy Hoopers” (tańczyli w filmach “A Day At the Races” i “Hellzapoppin”)).

Aa Long As I'm Singing